Bir Kelimenin Peşinde: İnternetin Anlamını Ararken
Kayseri’de akşamlar bazen insanın içini fazla doldurur. Sokak lambalarının sarı ışığı kaldırımlara düşerken, içimde açıklayamadığım bir huzursuzluk büyüyordu. 25 yaşındayım ve bunu saklamıyorum; bazı geceler hiçbir şey yolunda gitmiyormuş gibi hissediyorum. O gece de öyleydi.
Masamın başına oturmuş, elimde kalem, önümde eski bir defter vardı. Günlük tutmayı seviyorum çünkü kelimeler bazen insanı kendisinden koruyor. Ama o gece kelimeler bile yeterli gelmiyordu. Sanki bir şey eksikti, sanki bir kelimenin anlamı bile bana fazla uzaklaşmıştı.
Defterin sayfasına tek bir cümle yazdım:
“İnternet kelimesinin TDK karşılığı nedir?”
Sonra kalemi bıraktım. O an içimde garip bir boşluk oluştu. Sanki sadece bir kelimenin anlamını değil, kendi bağlantımı da kaybetmişim gibi hissettim.
Bir Kelimenin Peşine Düşmek
Telefonu elime aldım. Ekran ışığı yüzüme vururken gözlerim biraz yandı. Arama çubuğuna aynı soruyu yazdım: “internet TDK anlamı”.
Sonuçlar birkaç saniye içinde geldi ama ben o birkaç saniyede bile sabırsızlandım. Çünkü aslında aradığım şey sadece bir tanım değildi. İçimde, kelimelerin bile artık beni tam anlatamadığı bir dönemden geçiyordum.
Ekranda şu ifade belirdi:
“İnternet: Uluslararası ağ, ağlar arası ağ.”
Bir an durdum.
Sadece bu mu?
İçimde hafif bir hayal kırıklığı yükseldi. Sanki büyük bir sırrı öğreneceğimi sanmıştım ama karşıma çok sade bir cevap çıkmıştı. Ama o sadelik, beklediğimden daha ağırdı.
“Ağlar Arası Ağ”ın Sessizliği
“Ağlar arası ağ…”
Bu ifadeyi tekrar ettim. Sesli söyledim. Odamın duvarları arasında yankılandı ama anlamı zihnimde tam olarak oturmadı.
Garip bir şekilde, bu tanım bana hem çok teknik hem de çok yalnız geldi.
Bir şeyler birbirine bağlanıyordu ama ben o bağlantının içinde kendimi göremiyordum.
O an düşündüm: Belki de internet sadece teknik bir sistem değildi. Belki de insanların birbirine görünmez iplerle bağlanma biçimiydi.
Ama TDK’nin tanımı buna hiç duygusal yaklaşmıyordu. Sadece soğuk bir gerçeklik vardı: ağlar arası ağ.
İçimde küçük bir kırılma hissettim.
Eski Bir Hatıra Gibi Açılan Kapı
Bir anda lise yıllarım geldi aklıma. Kayseri’de küçük bir internet kafede saatlerce oturduğumuz günler… O zamanlar internet, sadece oyun demekti. Arkadaşlarla aynı masada değil ama aynı ekranda buluşmak gibiydi.
O günleri düşününce içimde hafif bir sıcaklık yayıldı. O zamanlar “internet” kelimesi bu kadar ağır değildi. Daha basitti. Daha masumdu.
Şimdi ise bir kelimenin anlamını ararken bile insan kendine dönüyordu.
Kelimenin İçinde Kaybolmak
Benzer Konular: İskan politikası nedir ?
Deftere geri döndüm. Yazdığım cümlenin altına bir şeyler ekledim:
“İnternet, TDK’ye göre ağlar arası ağ. Ama bana göre… bazen insanın kendini kaybettiği yer.”
Kalemi bıraktığımda içimde tuhaf bir rahatlama oldu. Sanki kelimeyi artık sadece dışarıdan değil, içeriden de görmeye başlamıştım.
Ama yine de bir eksiklik vardı.
Çünkü internet sadece bir tanım olamazdı. O, insanların sabah uyandığında ilk baktığı ekran, gece uyumadan önce son gördüğü ışık, bazen de hiç söyleyemedikleri cümlelerin saklandığı yerdi.
Ve ben bunu hissediyordum.
Kayseri Sokaklarına Düşen Düşünceler
Dışarı çıkmaya karar verdim. Montumu giydim, kapıyı açtım ve Kayseri’nin serin havası yüzüme çarptı. Sokaklar sakindi. İnsanlar kendi dünyalarında kaybolmuş gibiydi.
Yürürken telefonum cebimdeydi ama çıkarmadım. İlk defa interneti kontrol etmek istemedim. Çünkü o an interneti anlamaya çalışmak, aslında kendimi anlamaya çalışmak gibi geliyordu.
“Ağlar arası ağ…”
Bu ifade kafamın içinde dönüp duruyordu.
Bir ağın içinde miydim? Yoksa ağın dışında mı kalmıştım?
Bilmiyordum.
Ama bildiğim tek şey, bağlantı kurma ihtiyacının insanı hem güçlü hem de kırılgan yaptığıydı.
Bağlantı ve Yalnızlık Arasında
Bir banka oturdum. Uzakta arabaların farları geçiyordu. Herkes bir yere gidiyordu ama kimse gerçekten nereye vardığını düşünmüyordu sanki.
O an içimde garip bir farkındalık oluştu.
İnternet, sadece bilgi değilmiş.
İnternet, aynı zamanda insanın yalnızlığını paylaşma biçimiymiş.
TDK’nin tanımı çok netti: ağlar arası ağ.
Ama benim içimdeki anlam çok daha dağınıktı.
Çünkü ben o ağların içinde sadece cihazları değil, insanları da görüyordum.
Kendime Yazdığım Bir Not
Defterimi cebimden çıkardım. Sokak lambasının altında yeni bir cümle yazdım:
“Belki de internet, birbirini hiç tanımayan insanların aynı boşluğu paylaşma şeklidir.”
Kalemi kapattığımda içimde hafif bir huzur oluştu. Çünkü artık kelimeyle kavga etmiyordum.
Onu anlamaya çalışıyordum.
Gecenin Sonunda Kalan Sessizlik
Eve döndüğümde saat geç olmuştu. Odam daha sessizdi. Ama içimdeki düşünceler hâlâ hareket halindeydi.
İnternet kelimesinin TDK karşılığını öğrenmiştim: ağlar arası ağ.
Ama asıl öğrendiğim şey bu değildi.
Asıl öğrendiğim, kelimelerin bazen sadece başlangıç olduğu, asıl anlamın ise insanın içinde büyüdüğüydü.
O gece defteri kapatırken şunu düşündüm:
Bazı soruların cevabı kısa olur ama insanın içinde uzun bir yolculuk bırakır.
Ve ben o yolculuğun tam ortasındaydım.
Zut okurlarıyla “İnternet kelimesinin TDK karşılığı nedir” konusunu paylaşmak gerçekten güzeldi. Bir sonraki yazımızda görüşmek üzere!