Sabah 07:12, Simit Kokusu ve Kafamda Tek Bir Soru: Kara Kuvvetleri Astsubay Olunur Mu?
Merhaba Zut ziyaretçileri! Günümüzün konusu: “Kara Kuvvetleri astsubay olunur mu”. Hazırsanız başlayalım!
İzmir sabahları ayrı bir dünya. Martı sesi var, deniz kokusu var, bir de “ben hayatımı ne yapıyorum?” sorusu var. O sorunun sesi bazen vapur düdüğünden bile yüksek çıkıyor.
Geçen gün yine Karşıyaka vapuruna yetişmeye çalışırken simidimin yarısını düşürdüm. Simidi izledim, martı geldi, aldı, gitti. O an iç sesim şunu dedi:
“Bu hayatta düzenli çalışan tek şey martı mı?”
İşte o anda kafamda başka bir soru patladı: Kara Kuvvetleri astsubay olunur mu?
Nereden geldiğini ben de bilmiyorum. Belki disiplin özleminden, belki sabah alarmını üçüncü kez ertelediğim için evrenin bana gönderdiği ince bir mesajdan.
Ama şu net: Bu soru, sadece bir meslek sorusu değil. Aynı zamanda “hayatımı toparlayabilir miyim?” sorusunun askeri versiyonu.
Kara Kuvvetleri Astsubay Olunur Mu? Sorusunun Sessiz Krizi
Şimdi dürüst olalım. Bu soruyu kim sormuyorsa ya hayatını çok düzgün yaşıyordur ya da tamamen vazgeçmiştir.
Ben o iki kategoriye de girmiyorum. Ben üçüncü kategoriyim: “Kahvesini alıp hayata bakıp iç çekenler.”
Geçen hafta arkadaşım Mert’le konuşuyoruz. O da benim gibi İzmirli ama sanki iç disiplinini yanlışlıkla Japonya’dan sipariş etmiş gibi bir adam.
Dedi ki:
— “Kanka ciddi düşünüyorum, Kara Kuvvetleri astsubay olunur mu?”
Ben refleks olarak:
— “Google mı soruyoruz, kader mi?”
Çünkü bazı sorular Google’a sorulmaz. O sorular insanın içinden patlar.
İzmir’de Astsubay Olma Fikrinin Doğuşu
İzmir’de büyüyen biri için hayat genelde ikiye ayrılır:
1. Sahilde oturup hayal kuranlar
2. “Ben yarın başlıyorum” deyip hiçbir zaman başlamayanlar
Ben ikinci grubun VIP üyesiyim.
Astsubaylık fikri ise genelde şöyle doğuyor:
Pazartesi sabahı alarm çalar
Kahve dökülür
Trafik başlar
Hayat sorgulanır
Ve bir anda insan kendine şunu der:
“Ben daha net bir hayat yaşayabilir miyim?”
İşte o noktada Kara Kuvvetleri astsubay olunur mu? sorusu, bir meslek araştırması değil, bir kaçış planı gibi görünür.
Disiplin Hayali ve Gerçek Hayat Çarpışması
Astsubaylık denince aklıma ilk gelen şey ciddi yüzler, düzgün ütülü üniformalar ve “emredersiniz” kelimesi.
Benim hayatımda ise:
Ütü = teoride var
Disiplin = niyet olarak güzel
Alarm = “5 dakika daha” butonunun bağımlısı
Bir gün evde aynaya bakıyorum. Saçlar dağınık, kahve soğumuş, telefon %3 şarj.
İç ses:
— “Bu mu disiplin arayan adam?”
Ben:
— “Ben sadece potansiyelimle yaşıyorum.”
Ama yine de o soru orada duruyor: Kara Kuvvetleri astsubay olunur mu?
Arkadaş Ortamında Askerlik Muhabbeti
Geçen akşam sahilde oturuyoruz. Klasik İzmir tayfa: biri gitar çalıyor, biri “ben aslında girişimciyim” diyor, biri de sadece simit yiyor.
Konuşma döndü dolaştı askerliğe geldi.
Biri dedi:
— “Aslında disiplin lazım ya hayatta.”
Diğeri:
— “Ben olsam astsubay olurdum.”
Ben sessizce çayıma baktım.
Çünkü insan bazen konuşmaz, sadece içinden çığlık atar:
“OLUNUR MU GERÇEKTEN?”
İşte o an bu soru kolektif bir varoluş krizine dönüştü.
Kara Kuvvetleri Astsubay Olunur Mu? Gerçeklik Testi
Şimdi romantizmi bırakalım.
Astsubaylık dediğin şey sadece “cool üniforma” değil. Ciddi bir eğitim, fiziksel yeterlilik, mental dayanıklılık ve sabah 06:00’da uyanabilme becerisi gerektiriyor.
Benim sabah 06:00 performansım:
Alarm: çalar
Ben: “bu kim?”
Dünya: devam eder
Ben: geri uyurum
Ama yine de insan düşünmeden edemiyor.
Çünkü bu soru aslında şunu soruyor:
“Ben kendimi yeniden inşa edebilir miyim?”
İç Sesin Sert Versiyonu
Bir gece uyuyamıyorum. Tavana bakıyorum.
İç ses 1:
— “Hayat planın ne?”
İç ses 2:
— “Plan mı? Ben bugün çamaşır yıkadım, o sayılır mı?”
Ve sonra o soru:
Kara Kuvvetleri astsubay olunur mu?
Sanki içimdeki daha düzenli, daha ciddi versiyonum beni dürtüyor.
Ama diğer tarafım da var:
“Abi önce kahvaltı yapalım da sonra bakarız.”
İzmir’den Bakınca Askerlik Fikri
Şunları da İnceleyin: Kara Harp Okulu Komutanı kim ?
İzmir’de büyüyen biri için hayat biraz daha rahat akar. Deniz var, güneş var, “yarın yaparım” kültürü var.
Ama bu rahatlık bazen insanın kafasında küçük bir isyan yaratır.
Çünkü insan şunu fark eder:
“Ben biraz fazla rahatım.”
İşte o noktada Kara Kuvvetleri astsubay olunur mu? sorusu, bir meslekten çok karakter sorgulamasına dönüşür.
Bir Günlük Disiplin Denemesi
Kendime dedim ki:
“Bugün disiplinli olacağım.”
Plan:
Erken kalk
Spor yap
Düzenli çalış
Gerçek:
10:30’da kalkış
Spor yerine “spor videoları izleme”
Çalışma yerine çay molası
İç ses:
— “Astsubaylık mı dedin?”
Ben:
— “Sus.”
Kara Kuvvetleri Astsubay Olunur Mu? Sorunun Arkasındaki Gerçek
Bu soruyu soran çoğu insan aslında başka bir şey arıyor.
Düzen
Netlik
Güçlü bir yön
“Ben buradayım” diyebilme hali
Ama aynı zamanda korku da var:
“Ben bunu yapabilir miyim?”
Ben de aynı noktadayım. Bir yanım “neden olmasın” diyor, diğer yanım sabah 9’da uyanmayı başarı sayıyor.
Arkadaşın Gerçekçi Yorumu
Mert’e tekrar sordum:
— “Ciddi misin?”
Dedi ki:
— “Ciddiyim. Ama sabah koşularını düşününce… biraz zor.”
İkimiz de güldük.
Çünkü bazen en büyük gerçekler en basit cümlelerin içinde gizli olur.
Hayal, Gerçek ve Biraz Da Kaçış
Şunu fark ettim: Bu soru sadece meslek sorusu değil.
Bazen insan hayatındaki dağınıklığı toparlamak için böyle “büyük” fikirlere tutunuyor.
Kara Kuvvetleri astsubay olunur mu? sorusu da biraz böyle:
“Hayatımı düzene sokabilir miyim?”
“Kendimi yeniden kurabilir miyim?”
“Bir yerlere ait olabilir miyim?”
Kendi Kendine Konuşan Bir Akşam
Bir akşam balkonda oturuyorum. İzmir rüzgârı var.
Ben:
— “Belki de fazla düşünüyorum.”
İç ses:
— “Belki de az yapıyorsun.”
Sessizlik.
Sonra yine o soru:
Kara Kuvvetleri astsubay olunur mu?
Ama bu kez daha sakin.
Sanki bağırmıyor, sadece kapıyı tıklatıyor.
Son Düşünce: Asıl Soru Ne?
Belki de mesele gerçekten “olunur mu?” değil.
Belki mesele şudur:
“Ben ne istiyorum?”
Çünkü bazı sorular meslekle değil, insanın kendiyle ilgilidir.
İzmir’de bir genç olarak ben hâlâ simit düşürüyorum, alarm erteliyorum, bazen fazla düşünüyorum.
Ama aynı zamanda şunu da fark ediyorum:
İnsan bazen kendi içindeki düzeni ararken en sert disiplin fikirlerine bile bakabiliyor.
Ve belki de bu yüzden bu soru bu kadar çok aklımıza geliyor:
Kara Kuvvetleri astsubay olunur mu?
Benzer Bir Yazı: Kara delikler sonsuz mudur ?