Gece Vakti Balık Tutulur mu? Bir Yalnızlık Hikâyesi
Geceyi sevmem. O karanlık, derin sessizlik… Bir yandan huzur verirken, diğer yandan kaybolan umutları, kırık dökük duyguları hatırlatır insana. Kayseri’nin o soğuk gecelerinde, evin penceresinden bakarken sokak lambalarının sararmış ışıkları gözüme takılır, içimde bir boşluk oluşturur. Geceye dair hatıralarım vardır; özellikle de balık tutmaya gittiğim o geceyi hatırladıkça, bir garip oluyorum. Balık tutmanın sakinliği, doğal huzuru bir yana, o gece hissettiğim heyecan, yalnızlık ve umut birbirine karışmıştı.
Bir Gecenin Yalnızlığı
Havanın kararacağı akşamlar, Kayseri’de soğukla birlikte gelir. O gün hiç planım yoktu aslında; sadece evde kendimi sıkılmış hissediyordum. Bilirsiniz, bazen insan, kendini dışarıda kaybolmuş gibi hisseder, ne yapacağını bilmez. İşte tam o anda aklıma geldi; “Gece vakti balık tutmak”… Bu soruyu kendime sormak, o kadar ilginç geldi ki, hemen hazırlandım. Ne kaybedecektim ki?
Balık tutmayı ilk kez denemem değildi ama gece tutmanın başka bir heyecanı vardı. Karşı kıyıdan gelen rüzgarı, suyun üstündeki yansımasını ve fırınlanmış ekmeğin kokusunu birlikte hissedebileceğim bir yer aradım. Araba anahtarını cebime koydum, karanlıkta tek başıma balık tutmaya gitmeye karar verdim. Sadece kendimle baş başa olmak istedim, bir bakıma kaçmaya, kaybolmaya. Kafamdaki soruların, karmaşık duyguların sesi arasında kaybolup gitmeye…
Balık Olmasa da Geceyi Yakala
Birinci saatin sonunda, olta halatını bir kez daha suya attım. Balık yoktu ama bu, daha çok huzur arayışı gibiydi. Suyun sessizliği, karanlık gökyüzü… Bir yerlerde, derinlere doğru uzanan o soğuk, yalnız suyun içinde bir şeylerin olup bittiğini hissedebiliyordum. İçimdeki yalnızlık bir süre sonra kaybolmaya başladı. Saatler geçtikçe, balık olmasa da bir şeylerin değiştiğini fark ettim. O kadar sakinleşmiştim ki, kafamdaki tüm karmaşık düşünceler gitmişti.
Geceyi sabaha bağlamak, yıldızlarla sohbet etmek gibi bir şeydi. Kafamı suyun yüzeyine dayadım, derin bir nefes aldım. Belki de sabah balık yakalayacak, belki de bir süre daha bu yalnızlıkla baş başa kalacaktım. O an, her şeyin geçici olduğunu düşündüm; zaman, hisler, insanlar… Belki de balık tutmanın anlamı buydu: O anı yaşamak, kaybolmamak…
Bir Umut, Bir Yıldız
Tam bu sırada, oltada bir hareket hissettim. Aniden kalbim hızla çarpmaya başladı. Geceye olan inancım bir an yeniden uyandı. Duygularım karışmıştı; hem bir endişe hem de bir heyecan vardı içimde. Oltayı çekmeye başladım. “Belki de bu gece balık tutmak, sadece balık yakalamaktan daha fazlasıydı,” diye düşündüm. Zihnimdeki tüm düşünceler bir anda silindi. Bütün kalbimle dikkatimi o ince ipteki titreşime verdim. Derin bir sessizlik ve o anın tadını çıkararak, bir adım daha attım. Oltayı çektiğimde, suyun derinliklerinden gelen bir ses duyduğumda, ne yapacağımı şaşırdım.
Bir balık değil ama başka bir şey yakaladım: Umut.
Evet, bazen insan kendini kaybolmuş hissederken, her şeyin en derin yerinde, bir umut ışığı olduğunu fark edebiliyormuş. O gece, balık yakalamadım ama ruhumun derinliklerine kadar dokunan bir şey buldum. Belki de gece vakti balık tutmanın anlamı buydu: Her şeyin sessizlikle başladığını kabul etmek, karanlıkla dost olmak, sonra her şeyin sıfırdan başladığını fark etmek… Balık olmasa da, umut vardı.
Geceyi Anlamak
Ertesi sabah, sabahın ilk ışıkları vurduğunda, oltayı çekip içimi boşalttım. Zihnimde tek bir şey vardı: “Gece vakti balık tutulur mu?” Sorunun cevabını ararken, aslında bambaşka bir şey bulmuştum. Gece, balığın değil, duyguların tutulduğu bir zaman dilimiydi. Kimi zaman balık tutarken, hayal kırıklığına uğrarız ama en önemli olan, bu duygularla ne yapabileceğimizi öğrenmektir. O gece, balık yakalayamamıştım ama içimdeki kaybolmuş olan şeyleri bulmuştum. Belki de bazen bir şeyler kaybolmadan, bir başka şeyin değerini anlayamayız.
Geceyi sevmesem de, artık bu kadar korkmamayı öğrenmiştim. Karanlık, bir yoldaş olabilir, yeter ki onu anlamaya çalışalım. Gece vakti balık tutulur mu? Bunu kesinlikle bilmiyorum, ama bir şeyleri bulmak için her zaman bir umut ışığı var.
Ve belki de en önemli şey: Karanlıkta balık tutmak, aslında yalnız olmadığını fark etmekti.